ลักษณะทั่วไปของผู้ป่วยพล็อตคืออะไร?

มีหลายลักษณะที่พบบ่อยในผู้ป่วยพล็อตแม้ว่าจะไม่ใช่ทุกคนที่มีความผิดปกตินี้จะได้สัมผัสกับอาการที่แน่นอนเดียวกัน ลักษณะที่พบบ่อยที่สุดบางอย่างของผู้ที่มีความเครียดหลังการกระทบกระเทือนจิตใจ ได้แก่ การระลึกถึงเหตุการณ์ที่กระทบกระเทือนจิตใจความรู้สึกผิดและปัญหาในการรักษาความสัมพันธ์ที่ดีต่อสุขภาพ ลักษณะเพิ่มเติมของผู้ป่วยพล็อตอาจรวมถึงความยากลำบากในการไว้วางใจผู้อื่นปฏิกิริยาที่ไม่เหมาะสมหรือเกินจริงและความกลัวหรือความวิตกกังวลเรื้อรัง อาการนอนไม่หลับภาวะซึมเศร้าและความโกรธที่ใส่ผิดที่เป็นลักษณะทั่วไปของผู้ป่วยพล็อต

ลักษณะหลักของผู้ป่วยพล็อตคือความรู้สึกที่ไม่หยุดยั้งในการบรรเทาเหตุการณ์ที่กระทบกระเทือนจิตใจซึ่งรับผิดชอบในการพัฒนาความผิดปกติของความเครียดหลังเกิดอุบัติเหตุ คนที่มีสภาพเช่นนี้ซ้ำ ๆ จะรู้สึกถึงอารมณ์เดียวกันที่เกิดขึ้นในช่วงชีวิตที่มีความเครียดสูงและจิตใจจะเล่นเหตุการณ์ทางร่างกายหรืออารมณ์ซ้ำไปซ้ำมา ความรู้สึกผิดก็เป็นเรื่องธรรมดาเช่นกันและหลายคนที่ทุกข์ทรมานจากความผิดปกตินี้จะต้องรับผิดชอบต่อเหตุการณ์ที่เจ็บปวดในอดีต

ปัญหาความสัมพันธ์มักจะพบในผู้ป่วยพล็อตและนี่มักเกิดจากการไม่สามารถไว้วางใจได้ว่าคนอื่นจะมีผลประโยชน์ที่ดีที่สุดในใจ ความสงสัยและความอิจฉาริษยาอาจรุนแรงมากจนผู้ป่วยเหล่านี้ก่อวินาศกรรมความสัมพันธ์โดยไม่ตั้งใจทำให้พวกเขาเชื่อว่าคนอื่นไม่สามารถเชื่อถือได้ คนที่มีความเครียดหลังเกิดอุบัติเหตุมักไม่สามารถเข้าใจความคิดที่ว่าความกลัวเหล่านี้ไม่มีพื้นฐานที่เป็นตรรกะ

การตอบสนองทางร่างกายหรืออารมณ์ที่โอ้อวดเป็นลักษณะทั่วไปของผู้ป่วยพล็อต เสียงดังใครบางคนที่กำลังเข้ามาจากด้านหลังหรือได้ยินคนพูดในที่มั่นคงหรือน้ำเสียงที่คุกคามอาจทำให้เกิดปฏิกิริยาเช่นตัวสั่นวิ่งหนีจากสถานการณ์หรือ cowering ในมุมเพื่อความปลอดภัย ผู้ป่วยเหล่านี้อาจรู้สึกผิดสับสนหรืออับอายเมื่อพวกเขารู้ว่าพวกเขาไม่เคยตกอยู่ในอันตรายใด ๆ และปฏิกิริยาเหล่านี้ไม่สมเหตุสมผล สิ่งนี้สามารถเพิ่มความโดดเดี่ยวทางสังคมที่พวกเขารู้สึกและเสนอเหตุผลว่าทำไมไม่มีใครเข้าใจพวกเขา

นอนไม่หลับซึมเศร้าและความวิตกกังวลเรื้อรังเป็นลักษณะทั่วไปของผู้ป่วยพล็อต การนอนหลับอาจเป็นเรื่องยากเนื่องจากความกลัวอย่างแรงกล้าว่าจะมีบางสิ่งไม่ดีเกิดขึ้นหรือความฝันของเหตุการณ์จะไม่สามารถต้านทานอารมณ์ได้ อาการซึมเศร้าเป็นการตอบสนองตามธรรมชาติต่อความรู้สึกที่ว่าสิ่งต่าง ๆ จะไม่ดีขึ้นและความรู้สึกปกติจะไม่ได้รับการฟื้นฟู ความวิตกกังวลเรื้อรังมักเกิดจากความกลัวอย่างไม่มีเหตุผลว่าอันตรายนั้นแฝงตัวอยู่ทุกมุม อาการเหล่านี้ควรรายงานแพทย์หรือผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตเพื่อให้สามารถสร้างแผนการรักษาเป็นรายบุคคล