ODD'nin belirtileri nelerdir?

Çocuklarda görülen Muhalif Defiant Bozukluğunun (ODD) tipik semptomları aşırı olumsuzluk, emirlere uymayı reddetme ve öfke nöbetleridir. ODD'si olan çocuklar, diğer insanlara rahatsız edici olma yolundan da çıkabilirler. Çoğu durumda, bu bozukluğu olan çocuklar çok fazla arkadaş edinemez veya mevcut arkadaşlarla uzun süre ilişki kuramazlar. Ebeveynler ve öğretmenlerle tartışabilirler ve genellikle hayattan memnun değiller gibi görünürler. ODD'li çocukların çoğu, başkasında yanlış giden her şeyi suçlamanın yollarını bulmaya çalışır ve ortalama bir çocuğunkinden daha düşmanca veya kindar davranabilir.

Bir çocuğa psikiyatriste ODD teşhisi konması gerekir. Çoğu psikiyatrist tanılarını çocuğun altı ay veya daha uzun bir süre boyunca ODD'nin davranış semptomları gösterip göstermediğine dayandırır. Ek olarak, ODD'nin sebebi kabul edilmeden önce, semptomlar çocuğun evinde veya okul yaşamında önemli problemlere neden olmalıdır. Çoğu psikiyatrist için çocuğun ODD olup olmadığını tespit etmek genellikle çok zordur, çünkü semptomlar Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB) gibi diğer davranış bozukluklarına benzer olma eğilimindedir. Bazı durumlarda ODD'li çocukların da DEHB'si vardır.

ODD'yi tedavi etmek, hem çocuğu hem de ailesini içeren birkaç danışma oturumunu içerebilir. ODD için danışma seansları, çocuğun ailesi mevcut olduğunda genellikle daha etkilidir. ODD, aile üyeleri arasındaki ilişkiler üzerinde büyük bir baskı yaratabilir ve bir psikiyatrist ile birlikte danışma oturumlarına ve atölye çalışmalarına katılmak, çitleri düzeltmeye yardımcı olabilir. Ayrıca, günlük ruh hali değişiklikleri gibi çocuğun ODD semptomlarına yardımcı olması için ilaçlar da zaman zaman reçete edilir.

Ebeveynler, pozitif ebeveynlik teknikleri kullanarak ODD semptomlarıyla daha iyi baş edebilir. Söz konusu çocukla yapılan tüm ilişkilerde olumsuzluktan ziyade olumluyu vurgulamak için çaba göstermek, birçok ebeveyn için etkili olma eğilimindedir. Ebeveynler için çocuklarıyla mümkün olduğunca sık çatışmadan kaçınmaları ve çocuğun bir şeyden bir sorun çıkarmaya kararlı göründüğü zaman zaman aşımına uğraması da iyi bir fikir olabilir. Psikiyatristler, çocuk ne zaman harekete geçerse olursa olsun, uygulanacak kuralların ve sınırların açıkça belirlenmesini önerir. ODD semptomları olan çocukların ebeveynlerinin, her hafta kendileri için zaman ayırmaları gerekebilir, böylece işler çok stresli hale geldiklerinde bir mola verebilir ve şarj edilebilirler.